با اجازه از دوست خوب زهرا خانم که این شعر زیبا رو برام تو نظرات

فرستادن ...........من که کلی از این شعر خوشم اومد گفتم شما هم اونو بخونید

خسته ام از آرزوها،آرزوهای شعاری                  

 شوق پرواز مجازی،بال های استعاری

لحظه های کاغذی را روز و شب تکرار کردن           

  خاطرات بایگانی،زندگی های اداری

آفتاب زرد و غمگین،پله های رو به پایین           

 سقف های سرد و سنگین،آسمانهای اجاری

با نگاهی سر شکسته،چشمهای پینه بسته         

 خسته از درهای بسته،خسته از چشم انتظاری

صندلی های خمیده،میزهای صف کشیده           

  خنده های لب پریده،گریه های اختیاری

عصر جدولهای خالی،پارکهای این حوالی                 

پرسه های بی خیالی،نیمکتهای خماری

سرنوشت روزها روی هم سنجاق کردم                

 شنبه های بی پناهی،جمعه های بی قراری

عاقبت پرونده ام را با غبار آرزوها                      

خاک خواهد بست روزی،باد خواهد برد باری

روی میز خالی من،صفحه ی باز حوادث                 

 در ستون تسلیت ها نامی از ما یادگاری

قیصر امین پور                            

الفبای درد

الفبای درد از لبم می تراود
نه شبنم ، که خون از شبم می ترواد

سه حرف است مضمون سی پاره ی دل
الف ، لام ، میم. از لبم می تراود

چنان گرم هذیان عشقم که آتش
به جای عرق از تبم می تراود

ز دل بر لبم تا دعایی بر آید
اجابت ز هر یاربم می تراود

امروز وقتی پیر مردی را دیدم که عقلش زایل شده بود و

 در خیابان هذیان می­ گفت مردم به اونگاه مسخره آمیز می کردند و

 بعضی ها به او می خندید

 با خود گفتم:

 انسان وقتی به دنیا می آید نوزاد است وقتی پیر میشود نیز ..

دیدن پیر عبرت و است آینده!!!

                    هر روز که

قدم در کوچه پس کوچه شهر میگذارم ...

                              دور و برم پر است از چهره ­های نقاب زده..

                  پشت این رنگ و لعاب­های ظاهر فریب چیست؟

توهمی که حقیقت می انگارند و خیالی که واقعیت ...

گاهی دلم می خواهد فصلهای زندگی آنقدر ادامه داشته باشد

 تا من تمام گمشده های زندگی ام را پیدا کنم.

گاهی دوست دارم زیر باران رحمت بایستم ،

و دست رد بر چترهای طمع دیگران بزنم.

گاهی شادم و گاهی دلنتگ و

گاهی زمینی هستم و گاهی آسمانی ..

اما خانه همان خانه هست وروزها همان روز ها..

آرام تر از خواب درختان

ای خدایی که همه ی قلبها با نام تو آغاز می شود

 و همه ی عشق ها از تو سر چشمه می گیرد...

ای خدایی که واژه ها را آفریدی وبه درختان توفیق دادی که مداد شوند،

و به کاغذها هم نشینی با شعرها را عطا فرمودی!..

ای خدایی که برای خوشبختی دریاها باران را در مادام فرو فرستادی ،

ای خدایی که سراغت را از شمع ها می توان گرفت و

 ستاره ها به شوق تو می درخشند! ...

ای خدایی که در بادبادک های کودکی من حضور داشتی

 وبرای من شیرین تر از همه ی آبنبات ها بودی !...

روح مرا مثل پر پروانه ها کن !

 ومرا در میان گرگ های نفس وگناه مگذار!

هفت بار روح خویش را به تحقیر ومسخره گرفتم

جبران خلیل جبران

حیرت میان عقل و عشق پایان ناپذیراست ، و جدال آن دو تماشایی.

همین حیرت است که انسان را از حالت سکون و مردابِ منّیت نجات می دهد....

  گفت :غریب کیست؟

گفتم :کسی که در جایی باشد که دیگران را نشناسد.

گفت: پس اگردیگران را شناخت ، غریب نیست؟

 گفتم :نه.

 گفت : این طور نیست ، باز هم غریب است.

گفتم :چرا؟

گفت : هر چند تو دیگران را بشناسی ، اما دیگران آنگونه که باید تورا بشناسند،

نشناسند تو باز هم غریبی، حتی اگر  در جمع آشنایان باشی.

بعد از هزار و اندی سال شما هنوز در غربت قرار دارید!!!!!!!!!!!!

سالگرد تخریب قبور ائمه بقیع به دست وهابیت بر تمام شیعیان تسلیت باد

1490

با یک حساب سرانگشتی فهمیدم این جمعه(12/7/87)،1490 جمعه ای است که از عمر من می گذرد.

هنوز خبری نیست ، چند جمعه ی دیگر باید برود ؛ تا مولا یمان بیاید،نمیدانم!!؟؟؟

آقا جان در فراق تو دلها سوخت وقدم ها لرزان شد . غارت گران معنویت ، خدا را به تاراج بردند. و برای رسیدن به پلیدیهایشان خدا را نردبان  ودین راپله های آن قرار دادند.

آه و فریاد از این چند رنگی و چند رویی ها!!!

شاید تمام عمر بگذرد او نیاید.

تا ابد منتظرت هستيم تا رخ بنمايی!